คุณกำลังอ่านแบบไม่ได้เข้าสู่ระบบ — อ่านได้ครบทุกอย่าง แต่ความก้าวหน้าและรอบทบทวนจะไม่ถูกบันทึก
เล่ม 2 · บทที่ 12 · ประมาณ 120 นาที
หัวข้อไวยากรณ์ขั้นสูงจากการศึกษาอัลกุรอาน
مَبَاحِثُ نَحْوِيَّةٌ مُتَقَدِّمَةٌ مِنْ دِرَاسَةِ الْقُرْآنِ
แปดโครงสร้างในอัลกุรอานที่ “ดูเหมือนผิด” จนกว่าคุณจะรู้กฎ — และหลังจากบทนี้ ไม่มีอันไหนที่จะหยุดคุณได้อีก
จบบทนี้แล้ว คุณจะทำอะไรได้
- อธิบายได้ว่า التَّقْدِيم وَالتَّأْخِير คืออะไร ชี้ได้ว่าคำใดถูกเลื่อนที่ และบอกได้ว่าทำไม
- ชี้ตำแหน่งของ الْحَذْف ในอายะฮฺ แล้วเติมคำที่ถูกละ (التَّقْدِير) กลับเข้าไปให้อิอฺรอบลงตัว
- ระบุจุดที่เกิด الِالْتِفَات และบอกได้ว่าเปลี่ยนจากบุรุษใดไปบุรุษใด และเพื่ออะไร
- แยกชนิดของ الـ ได้ และอ่านความหมายเชิงวาทศิลป์ของคำที่ไม่ชี้เฉพาะ (จำนวน การเปรียบเทียบ การยกย่องหรือดูหมิ่น)
- อธิบายได้ว่าทำไมบางอายะฮฺใช้ حَقَّ และบางอายะฮฺใช้ حَقَّتْ กับ فَاعِل ตัวเดียวกัน
- วิเคราะห์ اِسْم الْفَاعِل ที่ทำงานเหมือนกริยา — รับ مَفْعُول بِهِ และมี مُتَعَلِّق ของมันเอง
- แยก القَطْع (อิอฺรอบที่ “ผิด” โดยตั้งใจ) ออกจากความผิดพลาด และบอกได้ว่าเป็นการยกย่องหรือประณาม
- ติดป้ายอิอฺรอบให้อายะฮฺที่มีการเลื่อนคำหรือการละคำได้ครบทุกคำ
คำศัพท์ที่ต้องรู้ก่อน
เราจะใช้คำเหล่านี้ตลอดทั้งบท ดูผ่าน ๆ ก่อนได้ ไม่ต้องท่องตอนนี้ — เดี๋ยวจะได้เจอซ้ำจนจำเอง
اَلتَّقْدِيمُ وَالتَّأْخِيرُ การเลื่อนคำหนึ่งมาข้างหน้าและเลื่อนที่เหลือไปข้างหลัง
อัตตักดีม วัตตะอ์คีร at-taqdīm wa-t-ta'khīr
اَلْحَصْرُ การจำกัดเฉพาะ — “เฉพาะสิ่งนี้เท่านั้น ไม่ใช่สิ่งอื่น”
อัลหัศร์ al-ḥaṣr
اَلْحَذْفُ การละคำทิ้ง เพราะบริบทกู้คืนได้
อัลหัซฟ์ al-ḥadhf
اَلتَّقْدِيرُ คำที่ประมาณขึ้นมาเติมในช่องที่ถูกละ
อัตตักดีร at-taqdīr
ตำราอิอฺรอบเขียนว่า تَقْدِيرُهُ … แปลว่า “คำที่หายไปคือ …”
اَلْمَقُولُ ข้อความที่ถูกกล่าว — ส่วนที่อยู่ในเครื่องหมายคำพูด
อัลมะกูล al-maqūl
مُتَعَلِّقٌ คำที่วลี جَرّ หรือ ظَرْف ไปเกาะ
มุตะอัลลิก muta‛alliq
اَلِالْتِفَاتُ การหันเปลี่ยนบุรุษของผู้เล่ากลางเรื่อง
อัลอิลติฟาต al-iltifāt
اَلْإِنْذَارُ การเตือนภัย — หน้าที่หนึ่งที่ الالتفات ใช้บ่อย
อัลอินซาร al-indhār
اَلتَّعْرِيفُ การทำให้คำนามชี้เฉพาะ
อัตตะอ์รีฟ at-ta‛rīf
اَلتَّنْكِيرُ การทำให้คำนามไม่ชี้เฉพาะ
อัตตันกีร at-tankīr
لَامُ الْجِنْسِ الـ ที่บอก “ทั้งประเภท” เช่น الْإِنْسَان = มนุษยชาติ ไม่ใช่ “ชายคนนั้น”
ลามุลญินส์ lām al-jins
لَامُ الِاسْتِغْرَاقِ الـ ที่ครอบคลุมทุกหน่วยโดยไม่เหลือ เช่น الْعَالَمِينَ
ลามุลอิสติฆร็อก lām al-istighrāq
تَذْكِيرُ الْفِعْلِ การใช้กริยารูปชายกับ فَاعِل ที่เป็นหญิงทางรูปคำ
ตัซกีรุลฟิอ์ล tadhkīr al-fi‛l
تَأْنِيثُ الْفِعْلِ การใช้กริยารูปหญิง — ตรงข้ามกับ تَذْكِير
ตะอ์นีษุลฟิอ์ล ta'nīth al-fi‛l
اَلْقَطْعُ การ “ตัด” คำออกจากอิอฺรอบที่คาดไว้ เพื่อยกย่องหรือประณาม
อัลก็อฏอ์ al-qaṭ‛
اَلِاخْتِصَاصُ ชื่ออีกชื่อของ القَطْع ที่ตำราตัฟซีรเก่าใช้
อัลอิคติศ็อศ al-ikhtiṣāṣ
اَلْمَنْصُوبُ عَلَى الْمَدْحِ คำที่ถูกทำให้เป็น نَصْب ด้วยกริยาที่ซ่อนไว้แปลว่า “ฉันสรรเสริญ”
อัลมันศูบ อะลัลมัดห์ al-manṣūb ‛alā al-madḥ
اَلْمَنْصُوبُ عَلَى الذَّمِّ คำที่ถูกทำให้เป็น نَصْب ด้วยกริยาที่ซ่อนไว้แปลว่า “ฉันประณาม”
อัลมันศูบ อะลัซซัมม์ al-manṣūb ‛alā adh-dhamm
ภาษาไทยกับภาษาอาหรับ ตรงนี้ต่างกันอย่างไร
8 หัวข้อ · แบบฝึกหัด 28 ข้อ