คุณกำลังอ่านแบบไม่ได้เข้าสู่ระบบ — อ่านได้ครบทุกอย่าง แต่ความก้าวหน้าและรอบทบทวนจะไม่ถูกบันทึก
เล่ม 2 · บทที่ 8 · ประมาณ 120 นาที
คำนามที่อยู่ในสถานะ نَصْب
اَلْمَنْصُوبَاتُ
ฟัตฮะฮฺบนคำนามไม่ใช่คำตอบ แต่เป็น “คำถาม” — บทนี้สอนรายชื่อปิดของเหตุผลราวสิบข้อที่ทำให้คำนามเป็น نَصْب และวิธีไล่รายชื่อนั้นให้ถูกตัว
จบบทนี้แล้ว คุณจะทำอะไรได้
- อธิบายได้ว่าทำไม “ฟัตฮะฮฺบนคำนาม” จึงเป็นคำถาม ไม่ใช่คำตอบ และไล่รายชื่อ الْمَنْصُوبَات ได้ครบ
- อ่านสัญญาณของ نَصْب ได้ทุกชนิดของคำนาม ไม่ใช่แค่ฟัตฮะฮฺ (ـَيْنِ ـِينَ ـَاتٍ أَلِف)
- ระบุ مَفْعُول فِيهِ (ظَرْف زَمَان / ظَرْف مَكَان) และแยกออกจากวลี جَارّ وَمَجْرُور ได้
- ระบุ مَفْعُول لِأَجْلِهِ และ مَفْعُول مُطْلَق และแยก مَفْعُول مُطْلَق ออกจาก مَفْعُول بِهِ ได้
- ระบุ الْحَال ได้ทั้งสามรูป (คำเดี่ยว ประโยค วลี جَرّ) และแยก حَال ออกจาก نَعْت ได้
- แยก حَال ออกจาก تَمْيِيز ได้ในอายะฮฺจริง และรู้ว่า تَمْيِيز หลังตัวเลขต่างจากหลังคำเปรียบเทียบอย่างไร
- อ่าน الْمُنَادَى ได้ พร้อมกฎการลงสระทั้งสี่แบบ
- ใช้ขั้นตอนตัดสินสิบข้อ ไล่หาเหตุผลของ نَصْب ในอายะฮฺจริง แล้วติดป้ายหน้าที่ให้ถูกตัวได้
คำศัพท์ที่ต้องรู้ก่อน
เราจะใช้คำเหล่านี้ตลอดทั้งบท ดูผ่าน ๆ ก่อนได้ ไม่ต้องท่องตอนนี้ — เดี๋ยวจะได้เจอซ้ำจนจำเอง
اَلْمَنْصُوبَات คำนามทั้งหมดที่อยู่ในสถานะ نَصْب — รายชื่อปิดราวสิบห้าประเภท
อัลมันศูบาต al-manṣūbāt
เอกพจน์คือ مَنْصُوب “ผู้ถูกทำให้เป็นนัศบ์”
مَفْعُول فِيهِ “สิ่งที่การกระทำเกิดขึ้นข้างใน” — คำบอกเวลาหรือสถานที่ อีกชื่อคือ ظَرْف
มัฟอูล ฟีฮิ maf‛ūl fīhi พหูพจน์ مَفَاعِيل فِيهَا
ظَرْفُ الزَّمَانِ ภาชนะแห่งเวลา — คำที่บอกว่าการกระทำเกิดขึ้น “เมื่อไร”
ซ็อรฟุซซะมาน ẓarf al-zamān พหูพจน์ ظُرُوف الزَّمَان
ظَرْفُ الْمَكَانِ ภาชนะแห่งสถานที่ — คำที่บอกว่าการกระทำเกิดขึ้น “ที่ไหน”
ซ็อรฟุลมะกาน ẓarf al-makān พหูพจน์ ظُرُوف الْمَكَان
مَفْعُول لِأَجْلِهِ คำที่บอก “เหตุผล” ของการกระทำ อีกชื่อคือ مَفْعُول لَهُ
มัฟอูล ลิอัจญ์ลิฮิ maf‛ūl li-ajlih
مَفْعُول مَعَهُ คำนามที่ “ร่วมอยู่กับ” การกระทำ ตามหลัง وَ ที่แปลว่า “พร้อมกับ”
มัฟอูล มะอะฮุ maf‛ūl ma‛ah
وَاوُ الْمَعِيَّةِ อักษร وَ ที่แปลว่า “พร้อมกับ” ไม่ใช่ “และ” — ตัวชี้ของ مَفْعُول مَعَهُ
วาวุลมะอียะฮ์ wāw al-ma‛iyyah
مَفْعُول مُطْلَق مَصْدَر ที่วางท้ายประโยคเพื่อ “เน้น” การกระทำนั้นเอง
มัฟอูล มุฏลัก maf‛ūl muṭlaq
مَصْدَر คำนามของการกระทำ เช่น ضَرْب “การตี”
มัศดัร maṣdar พหูพจน์ مَصَادِر
اَلْحَال คำหรือประโยคที่บอก “สภาพ” ของผู้ทำในขณะที่การกระทำเกิดขึ้น เป็น نَكِرَة และ نَصْب เสมอ
อัลฮาล al-ḥāl พหูพจน์ أَحْوَال
صَاحِبُ الْحَالِ เจ้าของสภาพ — คำ مَعْرِفَة ที่ الْحَال บรรยายถึง
ศอฮิบุลฮาล ṣāḥib al-ḥāl
وَاوُ الْحَالِيَّةِ อักษร وَ ที่นำหน้าประโยค حَال แปลว่า “ในขณะที่”
วาวุลฮาลียะฮ์ wāw al-ḥāliyyah
اَلتَّمْيِيز คำนามที่มาแก้ความคลุมเครือของประโยค — ตอบว่า “ในแง่ใด”
อัตตัมยีซ al-tamyīz
اَلْمُنَادَى ผู้ถูกเรียก — คำนามที่ตามหลังอักษรเรียก يَا
อัลมุนาดา al-munādā
حَرْفُ النِّدَاءِ อักษรเรียก يَا / يَا أَيُّهَا / يَا أَيَّتُهَا
ฮัรฟุนนิดาอ์ ḥarf al-nidā' พหูพจน์ حُرُوف النِّدَاء
اَلتَّوَابِعُ คำที่ “เดินตาม” อิอฺรอบของคำก่อนหน้า มีสี่ชนิด: نَعْت / تَوْكِيد / بَدَل / عَطْف
อัตตะวาบิอฺ al-tawābi‛ พหูพจน์ تَوَابِع
اَلْمُسْتَثْنَى คำที่ถูกยกเว้นออกด้วย إِلَّا — อีกหนึ่งเหตุผลของ نَصْب ที่คุณเรียนไปแล้วในบทที่ 6
อัลมุสตัษนา al-mustathnā
شِبْهُ جُمْلَةٍ “กึ่งประโยค” — วลี جَارّ وَمَجْرُور หรือวลี ظَرْف ที่ทำงานเหมือนประโยคย่อย
ชิบฮุ ญุมละฮ์ shibh jumlah
ภาษาไทยกับภาษาอาหรับ ตรงนี้ต่างกันอย่างไร
8 หัวข้อ · แบบฝึกหัด 29 ข้อ