ลิซาน

คุณกำลังอ่านแบบไม่ได้เข้าสู่ระบบ — อ่านได้ครบทุกอย่าง แต่ความก้าวหน้าและรอบทบทวนจะไม่ถูกบันทึก

เล่ม 2 · บทที่ 5 · ประมาณ 110 นาที

กริยาไม่สมบูรณ์ และคำที่เปลี่ยนอิอฺรอบ

اَلْأَفْعَالُ النَّاقِصَةُ وَالنَّوَاسِخُ

كَانَ กับ إِنَّ คือคู่ตรงข้ามกัน — ทั้งคู่เดินเข้าไปในประโยคนามที่เสร็จแล้ว แล้วเขียนสระท้ายของมันใหม่ คนละข้างกัน

จบบทนี้แล้ว คุณจะทำอะไรได้

  • อธิบายได้ว่า النَّوَاسِخ คืออะไร — คำที่เดินเข้าไปในประโยคนามที่เสร็จแล้ว แล้วเขียนอิอฺรอบของมันใหม่
  • เทียบ إِنَّ กับ كَانَ ในฐานะตัวกระทำที่ตรงข้ามกันได้ — إِنَّ ทำให้คำแรกเป็น نَصْب ส่วน كَانَ ทำให้คำหลังเป็น نَصْب
  • ติดป้าย اِسْم และ خَبَر ของกริยาไม่สมบูรณ์ พร้อมสถานะอิอฺรอบ ได้ทั้งในประโยคฝึกและอายะฮฺจริง
  • แปล كَانَ ให้ถูก — ทั้งแบบ كَانَ + مُضَارِع (เคยทำเป็นประจำ) และแบบ كَانَ اللَّهُ (คุณลักษณะที่ไม่ขึ้นกับเวลา)
  • จำแนกพี่น้องของ كَانَ ตามความหมาย — เปลี่ยนสภาพ ผูกกับช่วงเวลา ต่อเนื่อง และปฏิเสธ
  • ใช้ لَيْسَ ได้ถูกต้อง — รูปเป็นอดีตเสมอ แต่ความหมายเป็นปัจจุบัน
  • แยก فِعْل تَامّ ออกจาก فِعْل نَاقِص ของคำเดียวกันได้ โดยดูว่ามี خَبَر مَنْصُوب หรือไม่
  • รู้จัก أَفْعَال الْمُقَارَبَة، أَفْعَال الْمَدْحِ وَالذَّمّ และ إِنَّ وَأَخَوَاتُهَا ครบตามตารางของหนังสือ

คำศัพท์ที่ต้องรู้ก่อน

เราจะใช้คำเหล่านี้ตลอดทั้งบท ดูผ่าน ๆ ก่อนได้ ไม่ต้องท่องตอนนี้ — เดี๋ยวจะได้เจอซ้ำจนจำเอง

اَلنَّوَاسِخ คำที่ “ลบล้าง” อิอฺรอบเดิมของประโยคนามแล้วเขียนใหม่ — ครอบคลุมทั้ง كَانَ وَأَخَوَاتُهَا และ إِنَّ وَأَخَوَاتُهَا
อันนะวาสิค al-nawāsikh พหูพจน์ نَاسِخ (เอกพจน์)
اَلْفِعْلُ النَّاقِص กริยาไม่สมบูรณ์ — เป็นกริยาแต่ไม่มี فَاعِل และไม่มี مَفْعُول بِهِ มันรับ اِسْم กับ خَبَر แทน
อัลฟิอฺลุนนากิศ al-fi‛l al-nāqiṣ พหูพจน์ اَلْأَفْعَالُ النَّاقِصَة

อย่าสับสนกับ النَّاقِص ในเรื่องกริยาสระอ่อน (บทที่ 3 ของเล่ม 2) ที่แปลว่า “รากตัวสุดท้ายเป็นสระอ่อน” คนละเรื่องกันสนิท ใช้คำเดียวกันเฉย ๆ

اَلْفِعْلُ التَّامّ กริยาสมบูรณ์ — กริยาปกติที่มี فَاعِل ครบและไม่ต้องการ خَبَر
อัลฟิอฺลุตตาม al-fi‛l al-tāmm
اِسْمُ كَانَ ประธานของ كَانَ — มาแทนที่ فَاعِل และอยู่ในสถานะ رَفْع เสมอ
อิสมุ กานะ ismu kāna
خَبَرُ كَانَ ภาคแสดงของ كَانَ — มาแทนที่ مَفْعُول بِهِ และอยู่ในสถานะ نَصْب เสมอ
เคาะบะรุ กานะ khabaru kāna
اِسْمُ إِنَّ คำที่ตามหลัง إِنَّ ทันที เดิมเป็น مُبْتَدَأ ถูกเปลี่ยนเป็น نَصْب
อิสมุ อินนะ ismu inna
خَبَرُ إِنَّ ภาคแสดงของ إِنَّ — ยังคงเป็น رَفْع เหมือนเดิม ไม่ถูกแตะต้อง
เคาะบะรุ อินนะ khabaru inna
اَلْفِعْلُ الْجَامِد กริยาแข็ง — ผันไม่ครบทุกกาล เช่น لَيْسَ ที่มีแต่รูปอดีต และ نِعْمَ ที่มีแต่บุรุษที่สามอดีต
อัลฟิอฺลุลญามิด al-fi‛l al-jāmid
أَفْعَالُ الْمُقَارَبَة กริยาบอกความ “เกือบจะ / ใกล้จะ” เช่น كَادَ และ عَسَى
อัฟอาลุลมุกอเราะบะฮ์ af‛āl al-muqārabah
أَفْعَالُ الشُّرُوع กริยาบอกการ “เริ่มลงมือ” เช่น طَفِقَ، جَعَلَ، أَخَذَ
อัฟอาลุชชุรูอฺ af‛āl al-shurū‛
أَفْعَالُ الْمَدْحِ وَالذَّمِّ กริยาชมและกริยาตำหนิ เช่น نِعْمَ (ดีเหลือเกิน) และ بِئْسَ (เลวเหลือเกิน)
อัฟอาลุลมัดฮิ วัซซัมมิ af‛āl al-madḥ wa-l-dhamm
أَفْعَالُ التَّعَجُّب กริยาบอกความประหลาดใจ อยู่ในรูปตายตัวสองแบบคือ مَا أَفْعَلَهُ และ أَفْعِلْ بِهِ
อัฟอาลุตตะอัจญุบ af‛āl al-ta‛ajjub
اَلْمَاضِي الِاسْتِمْرَارِيّ อดีตต่อเนื่อง — كَانَ + กริยา مُضَارِع แปลว่า “เคยทำเป็นประจำ” หรือ “ทำอยู่เรื่อย ๆ ในอดีต”
อัลมาฎีย์ อัลอิสติมรอรีย์ al-māḍī al-istimrārī
اَلْمَاضِي الْبَعِيد อดีตไกล — كَانَ + กริยา مَاضِي แปลว่า “ได้ทำไปแล้วก่อนหน้านั้นนานแล้ว”
อัลมาฎีย์ อัลบะอีด al-māḍī al-ba‛īd
اَلْمَاضِي الْقَرِيب อดีตใกล้ — قَدْ + กริยา مَاضِي แปลว่า “เพิ่งจะ...” และยังใช้เน้นย้ำความแน่นอนได้ด้วย
อัลมาฎีย์ อัลก็อรีบ al-māḍī al-qarīb
ضَمِيرُ الشَّأْن สรรพนามลอย ๆ ที่ต่อท้าย أَنَّ เพื่อเปิดประโยคใหม่ ไม่ได้ชี้ไปที่คำใดเป็นการเฉพาะ แปลว่า “ว่า...”
ฎอมีรุชชะอ์น ḍamīr al-sha'n
اَلْإِنْذَارَات คำเตือน — อักษรชุดสั้น ๆ ที่ทำหน้าที่เหมือนกริยาคำสั่ง เช่น إِيَّاكَ وَ (จงระวัง) และ عَلَيْكَ بِ (จงยึดมั่นกับ)
อัลอินซารอต al-indhārāt

ภาษาไทยกับภาษาอาหรับ ตรงนี้ต่างกันอย่างไร

8 หัวข้อ · แบบฝึกหัด 25 ข้อ