คุณกำลังอ่านแบบไม่ได้เข้าสู่ระบบ — อ่านได้ครบทุกอย่าง แต่ความก้าวหน้าและรอบทบทวนจะไม่ถูกบันทึก
เล่ม 2 · บทที่ 4 · ประมาณ 110 นาที
กริยาผิดปกติในตระกูล II–X และกริยารากสี่ตัวอักษร
اَلْفِعْلُ الثُّلَاثِيُّ الْمَزِيدُ فِيهِ غَيْرُ السَّالِمِ وَالْفِعْلُ الرُّبَاعِيُّ
บทนี้ไม่มีกฎใหม่แม้แต่ข้อเดียว — มีแต่สิ่งที่คุณรู้แล้วสองอย่างมาเจอกัน คือ “แบบตระกูล” กับ “ชนิดของราก” เมื่อคุณรู้ทั้งสองอย่าง คุณจะ **ทำนาย** รูปกริยาได้ แทนที่จะต้องท่องตารางเพิ่มอีกเก้าตาราง
จบบทนี้แล้ว คุณจะทำอะไรได้
- อธิบายได้ว่ากริยาผิดปกติในตระกูลสูงคือ “แบบตระกูล + ชนิดของราก” ไม่ใช่ระบบใหม่
- ทำนายรูป أَجْوَف ในตระกูล IV, VII, VIII, X ได้ และบอกได้ว่าทำไมตระกูล II, III, V, VI จึงไม่เปลี่ยน
- ใช้กฎเดียวกับกริยา نَاقِص ทุกตระกูลได้ — มาฎีลงท้าย ـَى มุฎอริอฺลงท้าย ـِي และรูปถูกกระทำลงท้าย ـَى
- บอกได้ว่าเมื่อไร إِدْغَام เกิด และเมื่อไรถูกปิดกั้น ในกริยา مُضَاعَف ของตระกูลสูง
- อธิบายการกลืนของ ت ในตระกูล VIII ได้ครบทั้งสามเส้นทาง (و/ي/ء → ت، ط/ض/ص/ظ → ط، د/ذ/ز → د)
- ผันกริยารากสี่ตัวอักษรบนแบบ فَعْلَلَ ได้ทั้งมาฎีและมุฎอริอฺ พร้อมคำที่แตกออกมา
- แยกรากและระบุตระกูลของกริยาในอายะฮฺจริงได้ แล้วบอกอิอฺรอบของมัน
คำศัพท์ที่ต้องรู้ก่อน
เราจะใช้คำเหล่านี้ตลอดทั้งบท ดูผ่าน ๆ ก่อนได้ ไม่ต้องท่องตอนนี้ — เดี๋ยวจะได้เจอซ้ำจนจำเอง
اَلْمَزِيدُ فِيهِ กริยาที่ถูกเติมอักษร — คือกริยาตระกูล II ถึง X
อัลมะซีดุ ฟีฮิ al-mazīd fīh
غَيْرُ سَالِمٍ “ไม่เรียบร้อย” — กริยาที่รากมีฮัมซะฮฺ อักษรซ้ำ หรืออักษรอ่อน
ฆ็อยรุ ซาลิม ghayr sālim
بَاب “ประตู” — คำที่หนังสือศัรฟ์ใช้เรียกตระกูลกริยา เช่น بَابُ فَعَّلَ = ตระกูล II
บาบ bāb พหูพจน์ أَبْوَاب
أَجْوَف “กลวง” — รากที่อักษรกลางเป็น و หรือ ي เช่น قوم، رود
อัจญ์วัฟ ajwaf
نَاقِص “ขาด” — รากที่อักษรสุดท้ายเป็น و หรือ ي เช่น لقي، غني
นากิศ nāqiṣ
مُضَاعَف “ซ้ำ” — รากที่อักษรที่สองกับสามเป็นตัวเดียวกัน เช่น ضلل، تمم
มุฎออัฟ muḍā‛af
مَهْمُوز รากที่มีฮัมซะฮฺเป็นอักษรตัวใดตัวหนึ่ง เช่น أمن، نبأ
มะฮ์มูซ mahmūz
مِثَال รากที่อักษรตัวแรกเป็น و หรือ ي เช่น وقد، يقن
มิษาล mithāl
إِدْغَام การรวมอักษรสองตัวที่เหมือนกันให้เหลือตัวเดียวมีชัดดะฮฺ
อิดฆอม idghām
إِبْدَال การเปลี่ยนอักษรตัวหนึ่งเป็นอีกตัวหนึ่งเพื่อให้ออกเสียงได้ลื่น
อิบดาล ibdāl
إِعْلَال การเปลี่ยน ย้าย หรือลบอักษรอ่อน (و ي ا) ตามหลักศัรฟ์
อิอ์ลาล i‛lāl
اَلْفِعْلُ الرُّبَاعِيُّ กริยารากสี่ตัวอักษร เช่น دَحْرَجَ، وَسْوَسَ
อัลฟิอ์ลุ อัรรุบาอีย์ al-fi‛l al-rubā‛ī
فَعْلَلَ แบบพื้นฐานของกริยารากสี่ตัวอักษร — เทียบเท่า فَعَلَ ของรากสามตัว
ฟะอ์ละละ fa‛lala
مُجَرَّد “เปลือย” — รากที่ยังไม่ถูกเติมอักษรใด
มุญัรร็อด mujarrad
اَلْوَسْوَاس เสียงกระซิบกระซาบในใจ — มัศดัรของ وَسْوَسَ และเป็นคำในซูเราะฮฺอันนาส
อัลวัสวาส al-waswās
اِسْمُ الْفَاعِلِ คำนามผู้กระทำ — ในตระกูล II–X ขึ้นต้นด้วย مُـ และมีกัสเราะฮฺก่อนอักษรสุดท้าย
อิสมุลฟาอิล ism al-fā‛il
اِسْمُ الْمَفْعُولِ คำนามผู้ถูกกระทำ — ในตระกูล II–X ขึ้นต้นด้วย مُـ และมีฟัตฮะฮฺก่อนอักษรสุดท้าย
อิสมุลมัฟอูล ism al-maf‛ūl
اِسْمٌ مَنْقُوصٌ คำนามที่ลงท้ายด้วย ي อ่อน เช่น مُنَادٍ — ي หายไปเมื่อไม่มี الـ
อิสมุน มันกูศ ism manqūṣ
ภาษาไทยกับภาษาอาหรับ ตรงนี้ต่างกันอย่างไร
7 หัวข้อ · แบบฝึกหัด 24 ข้อ