คุณกำลังอ่านแบบไม่ได้เข้าสู่ระบบ — อ่านได้ครบทุกอย่าง แต่ความก้าวหน้าและรอบทบทวนจะไม่ถูกบันทึก
เล่ม 2 · บทที่ 2 · ประมาณ 95 นาที
กริยาผิดปกติ: รากที่มีฮัมซะฮฺ และรากที่มีชัดดะฮฺ
اَلْفِعْلُ الْمَهْمُوزُ وَالْفِعْلُ الْمُضَاعَفُ
แผนที่ของกริยาผิดปกติทั้งหมด แล้วลงมือกับสองชนิดแรก — ฮัมซะฮฺที่ย้ายที่นั่งไปตามสระ และชัดดะฮฺที่แตกออกเมื่อเจอญัซม์
จบบทนี้แล้ว คุณจะทำอะไรได้
- แยก سَالِم (กริยาปกติ) ออกจาก غَيْرُ سَالِم (กริยาผิดปกติ) ได้ด้วยการดูอักษรรากเพียงสามตัว
- เดินอัลกอริทึมจำแนกกริยาของหนังสือได้ทีละขั้น จนได้ชื่อชนิดที่ถูกต้อง (سالم / مهموز / مضاعف / مثال / أجوف / ناقص / لفيف)
- บอกได้ว่าฮัมซะฮฺในกริยา مَهْمُوز อยู่ที่ตำแหน่ง ف หรือ ع หรือ ل และเรียกชื่อชนิดย่อยได้
- เขียนฮัมซะฮฺบนที่นั่งที่ถูกต้อง (أ ؤ ئ ء) โดยดูจากสระรอบตัวมัน
- อธิบายได้ว่าเมื่อไรชัดดะฮฺใน مُضَاعَف ยังรวมอยู่ และเมื่อไรมันต้องแตกออกเป็นสองอักษร
- ผัน مَدَّ ทั้งอดีตและปัจจุบัน และเลือกรูปญัซม์ที่ถูกต้อง (لَمْ يَمْسَسْ ไม่ใช่ لَمْ يَمُسَّ)
- ชี้ได้ว่าความผิดปกติแต่ละอย่างในบทนี้คือหลักการข้อไหนจาก v2l01 กำลังทำงาน
คำศัพท์ที่ต้องรู้ก่อน
เราจะใช้คำเหล่านี้ตลอดทั้งบท ดูผ่าน ๆ ก่อนได้ ไม่ต้องท่องตอนนี้ — เดี๋ยวจะได้เจอซ้ำจนจำเอง
سَالِم กริยาปกติ — รากสามตัวไม่มี أ و ي ا และไม่มีตัวซ้ำ
สาลิม sālim พหูพจน์ سَالِمُون
غَيْرُ سَالِم กริยาผิดปกติ — รากมีอักษรตัวใดตัวหนึ่งในกลุ่มที่ทำให้ผัน “เพี้ยน”
ฆ็อยรุ สาลิม ghayr sālim
اَلْفِعْلُ الْمَهْمُوز กริยาที่มีฮัมซะฮฺเป็นอักษรราก
อัลฟิอฺลุล มะฮฺมูซ al-fi‛l al-mahmūz
اَلْفِعْلُ الْمُضَاعَف กริยาที่อักษรราก ع กับ ل เป็นตัวเดียวกัน จึงเขียนรวมเป็นชัดดะฮฺ
อัลฟิอฺลุล มุฎออัฟ al-fi‛l al-muḍā‛af
اَلْفِعْلُ الْمُعْتَلّ กริยาที่มีอักษรอ่อน (و ا ي) เป็นอักษรราก — เรียนเต็ม ๆ ในบทถัดไป
อัลฟิอฺลุล มุอฺตัลลฺ al-fi‛l al-mu‛tall
حَرْفُ عِلَّة อักษรอ่อน คือ و / ا / ي — ฮัมซะฮฺไม่ใช่หนึ่งในนี้
ฮัรฟุ อิลละฮ์ ḥarf ‛illah พหูพจน์ حُرُوفُ الْعِلَّةِ
แนะนำไว้แล้วใน v2l01 — บทนี้แค่ตั้งชื่อชนิด ส่วนการผันอยู่ในบทที่ 3
هَمْزَة เสียงหยุดในลำคอ เขียนได้สี่ที่นั่ง أ ؤ ئ ء แต่เป็นอักษรตัวเดียวกันเสมอ
ฮัมซะฮ์ hamzah พหูพจน์ هَمَزَات
แนะนำไว้แล้วใน v2l01 หลักการข้อ 1 และ 2 — บทนี้ดูว่ามันทำอะไรในกริยาจริง
شَدَّة เครื่องหมายที่บอกว่ามีอักษรเดียวกันสองตัวซ้อนกัน ตัวแรกไม่มีสระ ตัวหลังมีสระ
ชัดดะฮ์ shaddah
แนะนำไว้แล้วใน v2l01 — บทนี้เพิ่มเรื่องว่าเมื่อไรมันแตกออก
إِدْغَام การรวมอักษรซ้ำสองตัวให้เป็นชัดดะฮฺตัวเดียว (หลักการข้อ 3 ของ v2l01)
อิดฆอม idghām
หลักการข้อ 3 ของ v2l01 — บทนี้คือที่ที่คุณได้ใช้มันจริงเป็นครั้งแรก
فَكّ การแยกชัดดะฮฺกลับออกเป็นสองอักษร — ตรงข้ามกับ إِدْغَام
ฟักกฺ fakk
فَاءُ الْكَلِمَة อักษรรากตัวที่ 1 (ตำแหน่งของ ف ในแม่พิมพ์ فَعَلَ)
ฟาอุล กะลิมะฮ์ fā' al-kalimah
عَيْنُ الْكَلِمَة อักษรรากตัวที่ 2
อัยนุล กะลิมะฮ์ ‛ayn al-kalimah
لَامُ الْكَلِمَة อักษรรากตัวที่ 3
ลามุล กะลิมะฮ์ lām al-kalimah
مِثَال กริยาอ่อนที่อักษรอ่อนอยู่ตำแหน่ง ف เช่น وَعَدَ
มิษาล mithāl
أَجْوَف กริยาอ่อนที่อักษรอ่อนอยู่ตำแหน่ง ع เช่น قَالَ
อัจญ์วัฟ ajwaf
نَاقِص กริยาอ่อนที่อักษรอ่อนอยู่ตำแหน่ง ل เช่น دَعَا
นากิศ nāqiṣ
لَفِيفٌ مَفْرُوق มีอักษรอ่อนสองตัว อยู่ที่ ف และ ل โดยมีอักษรแข็งคั่นกลาง เช่น وَقَى
ละฟีฟุน มัฟรูก lafīf mafrūq
لَفِيفٌ مَقْرُون มีอักษรอ่อนสองตัวติดกัน อยู่ที่ ع และ ل เช่น طَوَى
ละฟีฟุน มักรูน lafīf maqrūn
ภาษาไทยกับภาษาอาหรับ ตรงนี้ต่างกันอย่างไร
6 หัวข้อ · แบบฝึกหัด 23 ข้อ