คุณกำลังอ่านแบบไม่ได้เข้าสู่ระบบ — อ่านได้ครบทุกอย่าง แต่ความก้าวหน้าและรอบทบทวนจะไม่ถูกบันทึก
เล่ม 1 · บทที่ 13 · ประมาณ 110 นาที
ตระกูลกริยาที่ 5 ถึง 10
اَلْفِعْلُ الثُّلَاثِيُّ الْمَزِيدُ فِيهِ
หกตระกูลสุดท้ายมาถึงพร้อมกัน — และทักษะเดียวที่สำคัญคือ **แยกทั้งสิบตระกูลออกจากกันได้ทันทีที่เห็น** บทนี้ปิดเล่มหนึ่ง
จบบทนี้แล้ว คุณจะทำอะไรได้
- ระบุตระกูลของกริยาที่ไม่เคยเห็นมาก่อนได้ภายในไม่กี่วินาที โดยดูจากอักษรที่เพิ่มเข้ามาและจำนวนอักษร
- บอกความหมายประจำตระกูลที่ 5–10 พร้อมคำไทยที่ใช้แทนได้ (…กัน / ตัวเอง / ขอ… / กลายเป็น…)
- แยกคู่ที่สับสนที่สุดออกจากกันได้ — ที่ 2 กับที่ 4, ที่ 5 กับที่ 6, ที่ 7 กับที่ 8
- อธิบายตัว تَ ที่แทรกในตระกูลที่ 8 และรู้ว่ามันกลืนเสียงเป็น ط หรือ د หลังอักษรใดบ้าง
- ผันกริยาตระกูลที่ 5 และที่ 10 ครบสิบสี่ช่อง ทั้ง مَاضِي และ مُضَارِع
- ใช้ตารางที่ 39 สร้างรูปทั้งสิบของรากหนึ่งได้ พร้อมทั้ง مَصْدَر، اِسْم الْفَاعِل และ اِسْم الْمَفْعُول
- แยก هَمْزَةُ الْوَصْل ของตระกูลที่ 7–10 ออกจาก هَمْزَةُ الْقَطْع ของตระกูลที่ 4 ได้
- บอกได้ว่าเล่มสองจะพาไปที่ไหนต่อ และตอนนี้คุณอยู่ตรงไหนของเส้นทาง
คำศัพท์ที่ต้องรู้ก่อน
เราจะใช้คำเหล่านี้ตลอดทั้งบท ดูผ่าน ๆ ก่อนได้ ไม่ต้องท่องตอนนี้ — เดี๋ยวจะได้เจอซ้ำจนจำเอง
اَلْفِعْلُ الثُّلَاثِيُّ الْمَزِيدُ فِيهِ กริยาสามอักษรที่มีอักษรเพิ่มเข้ามา — คือตระกูลที่ 2 ถึง 10 ทั้งหมด
อัลฟิอฺลุษ ษุลาษีย์ อัลมะซีดุ ฟีฮิ al-fi‛l al-thulāthī al-mazīd fīh
اَلْفِعْلُ الثُّلَاثِيُّ الْمُجَرَّدُ กริยาสามอักษรเปล่า ไม่มีอักษรเพิ่ม — คือตระกูลที่ 1
อัลฟิอฺลุษ ษุลาษีย์ อัลมุญัรร็อด al-fi‛l al-thulāthī al-mujarrad
تَفَعَّلَ แบบของตระกูลที่ 5 — تَ นำหน้า และชัดดะฮฺบนอักษรรากตัวกลาง
ตะฟะอฺอะละ tafa‛‛ala
รูปมุฎอริอฺคือ يَتَفَعَّلُ
تَفَاعَلَ แบบของตระกูลที่ 6 — تَ นำหน้า และอลิฟยาวหลังอักษรรากตัวแรก
ตะฟาอะละ tafā‛ala
รูปมุฎอริอฺคือ يَتَفَاعَلُ
اِنْفَعَلَ แบบของตระกูลที่ 7 — اِنْ นำหน้า
อินฟะอะละ infa‛ala
รูปมุฎอริอฺคือ يَنْفَعِلُ
اِفْتَعَلَ แบบของตระกูลที่ 8 — اِ นำหน้า และ تَ แทรกอยู่หลังอักษรรากตัวแรก
อิฟตะอะละ ifta‛ala
รูปมุฎอริอฺคือ يَفْتَعِلُ
اِفْعَلَّ แบบของตระกูลที่ 9 — اِ นำหน้า และชัดดะฮฺบนอักษรรากตัวท้าย
อิฟอะลัลละ if‛alla
รูปมุฎอริอฺคือ يَفْعَلُّ
اِسْتَفْعَلَ แบบของตระกูลที่ 10 — اِسْتَ นำหน้า รวมหกอักษร
อิสตัฟอะละ istaf‛ala
รูปมุฎอริอฺคือ يَسْتَفْعِلُ
هَمْزَةُ الْوَصْلِ ฮัมซะฮฺเชื่อม — ออกเสียงเฉพาะเมื่ออยู่ต้นคำพูด ถ้ามีคำนำหน้าจะเงียบไป เช่น فَانْطَلَقَ
ฮัมซะตุลวัศลิ hamzat al-waṣl
هَمْزَةُ الْقَطْعِ ฮัมซะฮฺตัด — ออกเสียงเสมอ ไม่ว่าจะอยู่ตรงไหน เช่น فَأَنْزَلَ
ฮัมซะตุลก็อฏอฺิ hamzat al-qaṭ‛
اَلْمُطَاوَعَة ความ “เป็นผลจากการกระทำ” — ความหมายประจำตระกูลที่ 7 เช่น หักแล้วมัน “หักไป”
อัลมุฏอวะอะฮ์ al-muṭāwa‛ah
اَلْمُشَارَكَة ความ “ต่างฝ่ายต่างทำต่อกัน” — ความหมายประจำตระกูลที่ 6 ตรงกับคำว่า “กัน” ในภาษาไทย
อัลมุชาเราะกะฮ์ al-mushārakah
لَازِم อกรรมกริยา — ไม่ต้องมีกรรม เช่น اِنْكَسَرَ “มันหัก”
ลาซิม lāzim
مُتَعَدٍّ สกรรมกริยา — ต้องมีกรรม เช่น كَسَرَ الْبَابَ “เขาหักประตู”
มุตะอัดดิน muta‛addin
اَلصَّرْف วิชาว่าด้วยรูปคำและการแปรรูปคำ — เนื้อหาหลักช่วงต้นของเล่มสอง
อัศศ็อรฟ์ al-ṣarf
اَلْبَلَاغَة วาทศิลป์ — ศาสตร์ว่าด้วยความงามของถ้อยคำ อยู่ท้ายเล่มสอง
อัลบะลาเฆาะฮ์ al-balāghah
ภาษาไทยกับภาษาอาหรับ ตรงนี้ต่างกันอย่างไร
8 หัวข้อ · แบบฝึกหัด 27 ข้อ