คุณกำลังอ่านแบบไม่ได้เข้าสู่ระบบ — อ่านได้ครบทุกอย่าง แต่ความก้าวหน้าและรอบทบทวนจะไม่ถูกบันทึก
เล่ม 1 · บทที่ 11 · ประมาณ 80 นาที
กริยาถูกกระทำ [الْفِعْلُ الْمَجْهُول] คำที่แตกออกจากกริยา และการเปิดพจนานุกรมอาหรับ
اَلْفِعْلُ الْمَجْهُول وَاسْمُ الْفَاعِل وَاسْمُ الْمَفْعُول وَالْمَصْدَر
รากสามตัวอักษรคือเครื่องจักร ไม่ใช่รายการคำ — บทนี้คุณจะได้ลงมือเดินเครื่องเอง
จบบทนี้แล้ว คุณจะทำอะไรได้
- อธิบายได้ว่ารากสามตัวอักษร (اَلْجَذْر) กับแม่พิมพ์ (اَلْوَزْن) ทำงานร่วมกันอย่างไร และเดินเครื่องรากเดียวให้ออกมาเป็นห้าคำได้
- เปลี่ยนกริยาผู้กระทำเป็นกริยาถูกกระทำได้ทั้งกาลอดีตและกาลปัจจุบัน โดยเปลี่ยนเฉพาะสระ
- ชี้ نَائِبُ الْفَاعِل ในประโยคได้ และบอกได้ว่าทำไมมันต้องเป็น رَفْع เสมอ
- สร้าง اِسْمُ الْفَاعِل บนแบบ فَاعِل และ اِسْمُ الْمَفْعُول บนแบบ مَفْعُول จากรากใดก็ได้ พร้อมปรับเพศและจำนวน
- จำแนก اِسْمُ الْفَاعِل / اِسْمُ الْمَفْعُول / اَلْمَصْدَر ออกจากกันได้ทันทีที่เห็นคำ
- จดจำแม่พิมพ์ مَصْدَر ที่พบบ่อยห้าแบบ และเข้าใจว่าทำไมต้องท่องคู่กับกริยาแต่ละตัว
- ถอดคำอาหรับที่ผันแล้วให้เหลือรากสามตัว แล้วเปิดพจนานุกรมที่จัดเรียงตามรากได้จริง
คำศัพท์ที่ต้องรู้ก่อน
เราจะใช้คำเหล่านี้ตลอดทั้งบท ดูผ่าน ๆ ก่อนได้ ไม่ต้องท่องตอนนี้ — เดี๋ยวจะได้เจอซ้ำจนจำเอง
اَلْجَذْر ราก — พยัญชนะสามตัวที่แบกความหมายกลางของคำทั้งตระกูล
อัลญัซร์ al-jadhr พหูพจน์ جُذُور
ตำราบางเล่มเรียกว่า اَلْأَصْل หรือ اَلْمَادَّة ก็มี
اَلْوَزْن แม่พิมพ์ — รูปแบบของสระและตัวเสริมที่เทลงไปในราก
อัลวัซน์ al-wazn พหูพจน์ أَوْزَان
اَلْفِعْلُ الْمَجْهُول กริยาถูกกระทำ — กริยาที่ไม่เอ่ยถึงผู้กระทำ
อัลฟิอฺลุล มัจญ์ฮูล al-fi‛l al-majhūl
แปลตรงตัวว่า «กริยาที่ (ผู้กระทำ) ไม่เป็นที่รู้จัก»
اَلْفِعْلُ الْمَعْلُوم กริยาผู้กระทำ — กริยาปกติที่บอกว่าใครทำ
อัลฟิอฺลุล มะอฺลูม al-fi‛l al-ma‛lūm
نَائِبُ الْفَاعِل ผู้ทำหน้าที่แทนผู้กระทำ — สิ่งที่ถูกกระทำ ซึ่งขึ้นมาเป็น رَفْع แทนที่ผู้กระทำที่หายไป
นาอิบุล ฟาอิล nāib al-fā‛il
اِسْمُ الْفَاعِل คำนามผู้กระทำ บนแบบ فَاعِل เช่น كَاتِب = ผู้เขียน
อิสมุล ฟาอิล ism al-fā‛il พหูพจน์ أَسْمَاءُ الْفَاعِل
اِسْمُ الْمَفْعُول คำนามผู้ถูกกระทำ บนแบบ مَفْعُول เช่น مَكْتُوب = สิ่งที่ถูกเขียน
อิสมุล มัฟอูล ism al-maf‛ūl พหูพจน์ أَسْمَاءُ الْمَفْعُول
اَلْمَصْدَر คำนามกริยา — ชื่อของการกระทำเอง ไม่ผูกกับกาลใด เช่น عِلْم = ความรู้
อัลมัศดัร al-maṣdar พหูพจน์ مَصَادِر
اِسْمٌ مُشْتَقّ คำนามที่แตกออกมาจากกริยา
อิสมุน มุชตักก์ ism mushtaqq
หนังสือจัด اِسْمُ الْفَاعِل และ اِسْمُ الْمَفْعُول เป็น مُشْتَقّ แต่ไม่จัด اَلْمَصْدَر
فَاعِل แม่พิมพ์ของผู้กระทำ — อะลิฟยาวคั่นระหว่างรากตัวที่ 1 กับ 2
ฟาอิล fā‛il
مَفْعُول แม่พิมพ์ของผู้ถูกกระทำ — ขึ้นต้น مَـ และมี وـ ก่อนรากตัวสุดท้าย
มัฟอูล maf‛ūl
اَلْفِعْلُ اللَّازِم กริยาอกรรม — ไม่มีกรรมตรง จึงทำเป็นกริยาถูกกระทำแบบตรง ๆ ไม่ได้
อัลฟิอฺลุล ลาซิม al-fi‛l al-lāzim
اَلْفِعْلُ الْمُتَعَدِّي กริยาสกรรม — มีกรรมตรง จึงทำเป็นกริยาถูกกระทำได้
อัลฟิอฺลุล มุตะอัดดี al-fi‛l al-muta‛addī
مُعْجَم พจนานุกรม
มุอฺญัม mu‛jam พหูพจน์ مَعَاجِم
ภาษาไทยกับภาษาอาหรับ ตรงนี้ต่างกันอย่างไร
8 หัวข้อ · แบบฝึกหัด 30 ข้อ